Ίχνη στη χιονοθύελλα : ίχνη χαμένα από την οργή των χειμώνων. Ένα στοιχειωμένο τρισδιάστατο κινούμενο σκηνικό εκτυλίσσεται στην καρδιά μιας αδυσώπητης χειμερινής καταιγίδας βυθίζεται σε μεγάλο βαθμό κάτω από έναν ηγετικό ουρανό που σβήνει τον κόσμο σιωπηλά και λευκά. Στο παγωμένο έδαφος, ίχνη λιποθυμίας καταπίνονται σιγά-σιγά από φρέσκες παρασύρσεις, άγνωστη προέλευση και προορισμός. Κανένας δεν είναι ορατός, κανένας δεν κινείται, αλλά οι άνεμοι κραυγάζουν και η ακατάπαυστη δίνη του χιονιού. Στην απόσταση ένα πεύκο πάγωσε τα κλαδιά του βαριά με πάγο λυγισμένο αλλά αδιάρρηκτο κατά το βάρος της εποχής. Οι ράγες των ραβδιών υποδεικνύουν μια παρουσία που έχει παρέλθει εδώ και πολύ καιρό να μετατρέψει έναν ταξιδιώτη σε μνήμη ή ένα φάντασμα θερμότητας σε ένα κατά τα άλλα άψυχο τοπίο. Αυτό το έντονο κινούμενο σχέδιο αιχμαλωτίζει την ωμή ομορφιά και τη βαθιά μοναξιά των χειμώνων τις πιο ασυγχώρητες στιγμές όπου ακόμα και ίχνη ζωής εξαφανίζονται μέσα στην καταιγίδα.