ο χαλασμένος δακτύλιος είναι ένα συγκρότημα αναμνηστικών δομών στα σύνορα της μάχης για το λένινγκραντ. ο σπασμένος δακτύλιος αποτελεί μνημείο της πράσινης ζώνης δόξας που βρίσκεται στη δυτική ακτή της λίμνης ladoga. άνοιξε στις 29 οκτωβρίου 1966. βρίσκεται σε κατωφέρεια από όπου οι συνοδείες μετέβησαν στην ανατολική ακτή του πετρελαιοφόρου κόλπου της λίμνης ladoga και όπου επέστρεψαν καλύπτοντας απόσταση 30 χιλιομέτρων. δύο ημιμόρια οπλισμένου σκυροδέματος βάρους 32 τόνων ύψος 7 μέτρα συμβολίζουν τον αποκλεισμό που περικλείει το χάσμα μεταξύ τους στο δρόμο της ζωής. στην εξέδρα κάτω από τις αψίδες στο τσιμέντο υπάρχουν ίχνη από το πέλμα των αυτοκινήτων. δίπλα στο μνημείο βρίσκονται δύο λευκές μπάλες από ενισχυμένο σκυρόδεμα που μιμούνται τις εγκαταστάσεις φωτός και ένα αυθεντικό αντιαεροπορικό όπλο 85 mm. το μνημείο είναι αφιερωμένο στη δυσκολότερη σελίδα της ιστορίας του μεγάλου πατριωτικού πολέμου. το σεπτέμβριο του 1941, μετά την περικύκλωση της πόλης από τον εχθρό, ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μαζί της ήταν η λίμνη ladoga. ήταν εντός της εμβέλειας του πολιορκούμενου πυροβολικού και της αεροπορίας και ο κοινός ναυτικός στόλος enemys λειτουργούσε επίσης στη λίμνη. η ικανότητα αυτής της οδού δεν κάλυπτε τις ανάγκες μιας μεγάλης πόλης, η οποία δεν διέθετε την απαιτούμενη τροφή για έναν τόσο μεγάλο πληθυσμό την παραμονή του αποκλεισμού. σύντομα άρχισε ο λιμός στο λένινγκραντ. δεδομένου ότι ο πρώτος χειμώνας του αποκλεισμού ήταν πολύ σκληρός, οι διακοπές άρχισαν όχι μόνο με τα τρόφιμα αλλά και με τη θέρμανση και τις μεταφορές. τα θύματα ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. τον ιανουάριο του 1943 ο αποκλεισμός έσπασε και τελικά άρθηκε το χειμώνα του 1944.