Εσωτερικό ομιχλώδους φθινοπωρινού δάσους με λαμπερές ηλιαχτίδες μέσα από γυμνούς κορμούς οξιάς. Το εσωτερικό ενός πυκνού, ώριμου φυλλοβόλου δάσους στα τέλη του φθινοπώρου, με ψηλά, λεπτά και πυκνά δέντρα με λείο, ανοιχτό γκρι έως καφέ φλοιό, που είναι χαρακτηριστικό της οξιάς ή του σφενδάμου. Τα άνω κλαδιά τους συγκρατούν ακόμα αραιά, λοβωτά φύλλα που έχουν αλλάξει από πράσινο σε ζεστά χρώματα σκουριάς, κεχριμπαριού, ώχρας και χρυσοκίτρινου, ενώ το δάπεδο του δάσους είναι καλυμμένο με ένα παχύ στρώμα