Μινιμαλιστικό λευκό δάπεδο με υφή μαρμάρου και παράλληλες γραμμές που σβήνουν σε έναν φωτεινό, καθαρό ορίζοντα. Μια μινιμαλιστική λήψη από ψηλά μιας λευκής επιφάνειας με λεπτές φλέβες μαρμάρου και τέλειες παράλληλες γραμμές που συγκλίνουν σε έναν φωτεινό, ξεθωριασμένο ορίζοντα. Ο φωτισμός είναι απαλός και διάχυτος, δημιουργώντας μια αιθέρια, καθαρή και κλινική ατμόσφαιρα που υποδηλώνει έναν τεράστιο, άπειρο χώρο.