Είναι άδειο από ανθρώπους, τονίζοντας τη μοναξιά και την απεραντοσύνη του. Ερημικό τοπίο με μια σειρά καλυμμένων αμαξών που ταξιδεύουν σε ένα ελικοειδές μονοπάτι. Το αμμώδες έδαφος διαθέτει αρκετές μικρές οάσεις με φοίνικες και νερό, προσφέροντας σύντομα σημεία ανάπαυσης. Κάθε άμαξα σέρνεται από μια καμήλα ή ένα άλογο, με ίχνη που συνδέουν τις οάσεις. Η σκηνή είναι άδεια από ανθρώπους, τονίζοντας τη μοναξιά και την απεραντοσύνη της ερήμου.