Τα πλακάκια σχηματίζουν ένα πλέγμα που απεικονίζει μια ταλαιπωρημένη, ραγισμένη επιφάνεια με. Τα πλακάκια από μπετόν σχηματίζουν ένα πλέγμα που απεικονίζει μια ταλαιπωρημένη, ραγισμένη επιφάνεια με σκούρες κηλίδες και ίχνη βροχής. Μια λευκή φούσκα ομιλίας, περιγεγραμμένη με χρώμα, στάζει κατά μήκος του πλακιδίου, συγχωνεύοντας φυσικά με το ανάγλυφο φόντο. Η εικόνα προκαλεί μια αίσθηση γήρανσης και αστικής παρακμής, σαν η σκηνή να διαδραματίζεται σε μια εγκαταλελειμμένη ή παραμελημένη περιοχή.