Γήινοι Ρυθμοί: Μια Αφηρημένη Μελέτη Μέσης Δεκαετίας του 20ού αιώνα για Αμμοθίνες με Ηλιοφάνεια και Φθαρμένους Ορίζοντες. Αυτό το κομμάτι είναι ένα ζωντανό αφηρημένο τοπίο με κυματιστούς, στυλιζαρισμένους λόφους και αμμοθίνες. Χρησιμοποιεί μια πλούσια, γήινη χρωματική παλέτα από καμένο πορτοκαλί, βαθύ ώχρα, τιρκουάζ και τερακότα, ισορροπημένη από απαλές κρεμ και απαλούς τόνους του ουρανού. Η σύνθεση βασίζεται σε οργανικές, ρευστές καμπύλες που αλληλοκαλύπτονται για να δημιουργήσουν μια αίσθηση βάθους και ρυθμικής κίνησης.