Σουρεαλιστική ιδέα ανθρώπινης παρουσίας σε μινιμαλιστική σκηνή με έμφαση στο συναίσθημα και την ηρεμία. Ένα άτομο ξαπλώνει ακίνητο με το κεφάλι ακουμπισμένο σε μια επίπεδη επιφάνεια. Το φόντο είναι ροζ, δημιουργώντας μια απλή σκηνή. Αυτή η σκηνή αντανακλά μια εσωτερική κατάσταση μοναξιάς και γαλήνης.