Η διάταξη φαίνεται τυχαία, αποτυπώνοντας μια στιγμή γαλήνιας φθινοπωρινής ηρεμίας. Διασκορπισμένα σε μια ανάγλυφη πέτρινη επιφάνεια, αυτά τα αποξηραμένα φύλλα παρουσιάζουν πλούσιες φθινοπωρινές αποχρώσεις του βαθύ κόκκινου και του καμένου πορτοκαλί. Τα μυτερά, επιμήκη σχήματά τους αποκαλύπτουν περίπλοκα σχέδια φλεβών, τονίζοντας τη φυσική ομορφιά της αποσύνθεσης. Η πέτρα από κάτω δείχνει κηλίδες βρύου, προσθέτοντας μια λεπτή πράσινη αντίθεση στους ζεστούς τόνους των φύλλων.