Η σκηνή υποδηλώνει απλότητα και ηρεμία, τυπικά του μινιμαλισμού. Ένας λείος, οβάλ βότσαλος βρίσκεται πάνω σε μια στοίβα λευκού χαρτιού σε μια ξύλινη επιφάνεια. Ο βότσαλος διαθέτει διακριτές οριζόντιες λωρίδες σε αποχρώσεις του γκρι και του λευκού, με μια στικτή υφή στη πιο ανοιχτή ζώνη. Αυτή η φυσική πέτρα έρχεται σε αντίθεση με τα καθαρά, επίπεδα φύλλα από κάτω, αναδεικνύοντας την υφή και το στρογγυλεμένο σχήμα της έναντι του γεωμετρικού, λείου χαρτιού.