Ένας κορμός δέντρου παρουσιάζει μια κοίλη περιοχή με καμένη εμφάνιση. Οι σκούρες, καμένες άκρες έρχονται σε έντονη αντίθεση με το πιο ανοιχτόχρωμο, άθικτο ξύλο στο εσωτερικό. Η υφή του φλοιού είναι εμφανής, με πρασινωπό βρύο να καλύπτει μέρη της επιφάνειας του κορμού, υποδεικνύοντας ένα υγρό, εύκρατο περιβάλλον. Πεσμένες βελόνες πεύκου είναι διάσπαρτες μέσα στην κοιλότητα, προσθέτοντας μια οργανική πινελιά.