Ένα έργο τέχνης σε μωσαϊκό παρουσιάζει μια περίπλοκη διάταξη από μικρές, πολύχρωμες πέτρες, που θυμίζει ένα σπειροειδές μοτίβο ουρανού. Οι πέτρες είναι γυαλισμένες και ποικίλουν σε αποχρώσεις, συμπεριλαμβανομένου του γκρι, του μπεζ, του καφέ και του πράσινου. Η σύνθεση μιμείται την ρευστή κίνηση του ανέμου ή των κυμάτων, ίσως εμπνευσμένη από την «Άστια Νύχτα» του Βαν Γκογκ, χρησιμοποιώντας χαλίκια για να δημιουργήσει υφή και βάθος.