Αντίθεση μεταξύ της καμένης άκρης και του άθικτου ξύλου, τονίζοντας. Ένα καμένο σπίρτο βρίσκεται πάνω σε μια λευκή επιφάνεια. Η κεφαλή είναι μαυρισμένη και στάχτη, δείχνοντας μια πορώδη υφή όπου συνέβη η καύση. Καμένοι υπόλοιποι περιβάλλουν την άκρη, ενώ το ξύλινο σώμα παραμένει εν μέρει άκαυστο, μεταβαίνοντας σε ένα πιο ανοιχτό χρώμα προς τη βάση.