Ένας λευκός κρυσταλλικός βράχος αλατιού τοποθετείται σε μια επιφάνεια πλακιδίων μπεζ και γκρι. Τα πλακίδια είναι διατεταγμένα σε ένα εναλλασσόμενο μοτίβο, με ορισμένα να δείχνουν ορατή υφή και φθορά. Το φυσικό φως ρίχνει σκιές που τονίζουν την τραχιά υφή του αλατιού. Η σκηνή έχει μια μινιμαλιστική αισθητική που αναδεικνύει την αντίθεση μεταξύ του τραχιού οργανικού σχήματος του βράχου αλατιού.