Εκτεταμένη πεδιάδα κάτω από έναν δραματικό ουρανό με πυκνές, σκοτεινές νεφώσεις που καλύπτουν εν μέρει το ηλιακό φως, δημιουργώντας ακτίνες που πέφτουν κάτω. Το έδαφος είναι απαλά κυματιστό με θάμνους ξηρού χόρτου. Ο ορίζοντας εμφανίζει ένα αχνό περίγραμμα μακρινών λόφων, προσθέτοντας βάθος. Η σκηνή αποπνέει μια αίσθηση μοναξιάς και απεραντοσύνης, τυπική μιας απέραντης πεδιάδας.