Ένας μακρύς, ευθύς δρόμος εκτείνεται μέσα σε ένα ερημικό τοπίο που συνορεύει με αμμοθίνες και αραιή βλάστηση. Ψηλά κάκτα, πιθανότατα Carnegiea gigantea, βρίσκονται διάσπαρτα στο έδαφος, χαρακτηριστικό των ξηρών περιοχών. Η λεία, σκούρα επιφάνεια του δρόμου έρχεται σε αντίθεση με την αμμώδη γη γύρω του.