Ένας μοναχικός κάκτος στέκεται στο προσκήνιο ενός αμμώδους ερημικού τοπίου. Η σκηνή παρουσιάζει κυματιστούς αμμόλοφους που ρίχνουν μακριές σκιές κάτω από έναν καθαρό μπλε ουρανό. Η επιφάνεια της άμμου είναι σημαδεμένη με ρυτίδες που υποδηλώνουν τα μοτίβα του ανέμου. Το φως τονίζει την υφή και το σχήμα τόσο του κάκτου όσο και των αμμόλοφων, δημιουργώντας αντιθετικά στοιχεία πράσινου και μπεζ.