Ένα λευκό τραπέζι σκεπασμένο με ύφασμα στέκεται σε ένα λιθόστρωτο δρόμο. Το ύφασμα πέφτει κομψά στις πλευρές, σε αντίθεση με τις βρεγμένες, γυαλιστερές πέτρες. Η σκηνή είναι άδεια από ανθρώπους, υποδηλώνοντας μια ήσυχη, πιθανώς αστική ατμόσφαιρα. Οι πέτρες είναι διατεταγμένες σε ένα ομοιόμορφο σχέδιο, ενισχύοντας την τακτοποιημένη εμφάνιση.