Διυλίζει μέσα από τα ψηλά, λεπτά δέντρα, ρίχνοντας ζεστούς τόνους στο φθινόπωρο. Μια κουκουβάγια, Tyto alba, σε μεσημεριανή πτήση γλιστρά μέσα από ένα πυκνό δάσος την αυγή. Το φως του ήλιου διυλίζει μέσα από τα ψηλά, λεπτά δέντρα, ρίχνοντας ζεστούς τόνους στο φθινοπωρινό φύλλωμα. Το δάπεδο του δάσους είναι διάσπαρτο με κούτσουρα και φτέρες καλυμμένες με βρύα. Τα φτερά της κουκουβάγιας είναι απλωμένα, τα φτερά της πιάνουν το χρυσό φως, δημιουργώντας μια γαλήνια και μυστηριώδη ατμόσφαιρα.