Ευαίσθητα λευκά φτερά διατεταγμένα σε ευθεία γραμμή πάνω σε μια απαλά υφασματική επιφάνεια. Το φως του ήλιου ρίχνει έντονες, επιμήκεις σκιές, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση, ενισχύοντας τα περίπλοκα σχέδια των φτερών. Η σκηνή τονίζει τον μινιμαλισμό και την αλληλεπίδραση μεταξύ φωτός και σκιάς, εστιάζοντας στις λεπτομέρειες και τις απαλές καμπύλες των φτερών.