Κυρτές λευκές σελίδες χαρτιού σχηματίζουν αλληλεπικαλυπτόμενες σπείρες, δημιουργώντας μια λεία, ανάγλυφη επιφάνεια με απαλές σκιές. Η διάταξη τονίζει τις καμπύλες και τη ροή του χαρτιού, απεικονίζοντας την ευελιξία και την ευπροσάρμοστη φύση του υλικού. Η τονικότητα είναι μονοχρωματική, εστιάζοντας σε λεπτές παραλλαγές φωτός και σκιάς.