Σιλουέτα ενός αετού που στέκεται με χάρη κοντά σε μια επιφάνεια νερού κατά το ηλιοβασίλεμα. Ο ουρανός μεταβαίνει από έντονο πορτοκαλί κοντά στον ορίζοντα σε βαθύ μωβ στην κορυφή. Ο ήλιος είναι μερικώς ορατός, ρίχνοντας μια αντανακλαστική λάμψη στην ήρεμη επιφάνεια του νερού. Η σκηνή είναι γαλήνια και μινιμαλιστική, αναδεικνύοντας τη φυσική ομορφιά και την κομψότητα του αετού και του περιβάλλοντός του.