Κυματιστοί λόφοι εκτείνονται μέχρι τον ορίζοντα, καλυμμένοι με πυκνά, σκούρα πράσινα κωνοφόρα δάση. Στρώματα ομίχλης δημιουργούν ένα σταδιακό εφέ εξασθένισης, δίνοντας βάθος στους επικαλυπτόμενους λόφους. Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος, προσθέτοντας ένα απαλό, υποτονικό φως στη σκηνή. Το τοπίο ενσαρκώνει την ηρεμία και την απεραντοσύνη, με τις υφές του δάσους να έρχονται σε αντίθεση με την απαλότητα του ουρανού.