Μια οριζόντια λωρίδα σκούρου χρωστικού σε χαρτί με υφή. Αυτό το αφηρημένο έργο ασπρόμαυρου χρώματος διαθέτει μια τολμηρή, οριζόντια λωρίδα σκούρου μελανιού πάνω σε ένα διακριτικά υφασμένο, ίσως τσαλακωμένο, λευκό φόντο. Το μελάνι φαίνεται να ρέει και να συγχωνεύεται, δημιουργώντας διαφορετικές πυκνότητες και οργανικές, σχεδόν ορεινές ή κυματιστές μορφές κατά μήκος των άκρων του. Η σύνθεση προκαλεί μια αίσθηση ρευστής κίνησης και πρωτόγονης φυσικής ενέργειας, τονίζοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ φωτός και σκιάς, και τη αυθόρμητη ομορφιά του μελανιού στο χαρτί.