Μια στοίβα από χονδρούς λευκούς κρυστάλλους αλατιού τοποθετείται σε μια ανάγλυφη, σκούρα πέτρινη επιφάνεια. Το αλάτι φαίνεται ακανόνιστο σε σχήμα, με μερικά μεγαλύτερα κομμάτια και μικρότερους κόκκους, υποδεικνύοντας την ακατέργαστη κατάστασή του. Η πέτρινη επιφάνεια έχει ορατά ρήγματα και τραχιά υφή, προσθέτοντας αντίθεση στην κρυσταλλική δομή του αλατιού. Ο φωτισμός τονίζει τη διαύγεια και τις ανακλαστικές ιδιότητες του αλατιού.