Ένα αχινόδερμα περιπλανιέται σε ένα δάσος, περιτριγυρισμένο από πεσμένα φύλλα και θάμνους με βρύα. Οι αγκάθια του είναι σηκωμένοι, παρουσιάζοντας ένα μοτίβο ασπρόμαυρου. Το δάπεδο του δάσους είναι διάσπαρτο με πράσινο φύλλωμα και μικρά φυτά. Το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τα δέντρα, δημιουργώντας ένα ζεστό, διάσπαρτο φως στην σκηνή, τονίζοντας τα ανάγλυφα αγκάθια του αχινοδέρματος και το έδαφος με τα βρύα. Αυτό το σκηνικό υποδηλώνει πιθανώς ένα εύκρατο δασικό ενδιαιτήμα.