Ένα σφιχτά τυλιγμένο κύλισμα από παλαιωμένο, ταλαιπωρημένο περγαμηνή χαρτί στηρίζεται σε μια επιφάνεια που μοιάζει με πορώδη, σκούρα ηφαιστειακή πέτρα. Οι άκρες του χαρτιού είναι ακανόνιστες και φθαρμένες, δείχνοντας σημάδια φθοράς και ευθραυστότητας. Η ανάγλυφη πέτρα από κάτω έχει πολυάριθμες μικρές τρύπες και μια τραχιά εμφάνιση, ενισχύοντας την αντίθεση μεταξύ του ζεστού μπεζ χρώματος του κυλίσματος και του βαθύ, σιωπηλού γκρι της πέτρας.