Ένα ξύλινο γλυπτό που μοιάζει με ένα στρεβλωμένο σύμβολο άπειρου στηρίζεται σε ένα τετράγωνο βάθρο. Η λεία, αβερνικωμένη επιφάνεια του γλυπτού αναδεικνύει την φυσική του υφή, δημιουργώντας μια κομψή και μινιμαλιστική αισθητική. Ο φωτισμός ρίχνει απαλές σκιές, τονίζοντας τις απαλές καμπύλες και τα περιγράμματα του έργου. Το φόντο είναι μια απλή γκρι κλίση, εστιάζοντας όλη την προσοχή στο σχήμα του γλυπτού.