Ένας καταρράκτης πέφτει από βράχους καλυμμένους με βρύα σε ένα καθαρό, ρέον ποτάμι, περιτριγυρισμένο από πυκνό δάσος. Το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τα δέντρα, δημιουργώντας μια ομιχλώδη ατμόσφαιρα και αναδεικνύοντας την πλούσια βλάστηση, συμπεριλαμβανομένων των φτερών στο προσκήνιο. Η σκηνή παρουσιάζει ένα γαλήνιο και φυσικό τοπίο, που θυμίζει την ήρεμη ομορφιά ενός απομονωμένου δασικού περιβάλλοντος.