Ξηρά φύλλα σε αποχρώσεις του βαθύ κόκκινου και του καφέ, μαζί με σγουρές πευκοβελόνες (Pinus sp. ), καλύπτουν το δάπεδο του δάσους, δημιουργώντας μια ανάγλυφη, φθινοπωρινή σκηνή. Χρυσαφένια κίτρινα φύλλα είναι διάσπαρτα ανάμεσα στις πευκοβελόνες, προσθέτοντας αντίθεση. Η διάταξη απεικονίζει τη φυσική αποσύνθεση, τυπική ενός δασικού περιβάλλοντος το φθινόπωρο, τονίζοντας τον κύκλο της ανάπτυξης και της φθοράς.