Η δύση του ηλίου πάνω από ένα έρημο τοπίο παρουσιάζει μια ποικιλία από κάκτους, συμπεριλαμβανομένων των ψηλών σαγουάρο (Carnegiea gigantea) και των τσόλα (Cylindropuntia). Το έδαφος είναι καλυμμένο με κοκκινωπή άμμο και διάσπαρτα με θάμνους. Ο ήλιος ρίχνει ένα χρυσό φως, φωτίζοντας τους κάκτους και τα χαμηλά βουνά στο φόντο. Η σκηνή αποτυπώνει την άγονη ομορφιά και την απεραντοσύνη που είναι χαρακτηριστική των ερημικών περιοχών, πιθανώς παρόμοια με περιοχές στην αμερικανική νοτιοδυτική περιοχή, όπως η Αριζόνα, ΗΠΑ.