Ξύλινη καρέκλα τοποθετημένη στο κέντρο ενός μινιμαλιστικού δωματίου με λείες, ανοιχτογκρί τοίχους και ένα μεγάλο παράθυρο στα δεξιά. Το φυσικό φως ρέει μέσα από το παράθυρο, ρίχνοντας απαλές σκιές στο πάτωμα. Η κενότητα και η απλότητα του δωματίου τονίζουν την παρουσία της μοναχικής καρέκλας. Η συνολική ατμόσφαιρα είναι γαλήνια και στοχαστική.