Ένας χρυσός αγρός απλώνεται στην εικόνα, με ψηλά χόρτα που λυγίζουν κάτω από τον απέραντο ουρανό. Ο ήλιος είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ρίχνοντας μια ζεστή λάμψη στο τοπίο. Ο ουρανός είναι μερικώς συννεφιασμένος με λωρίδες λευκών σύννεφων και ένα ορατό ίχνος συμπύκνωσης. Ανάμεσα στα χόρτα, αγριολούλουδα όπως η εχινάκεια (πορφυρή εχινάκεια) και η ρουντμπέκια (μαργαρίτα του μαύρου ματιού) προσθέτουν πολύχρωμες πινελιές. Η σκηνή θυμίζει ένα γαλήνιο, φυσικό λιβάδι την ανατολή ή τη δύση του ηλίου.