Σκοτεινός διάδρομος σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο με ξεφλουδισμένη μπογιά στους τοίχους. Ο φωτισμός ρίχνει μια απόκοσμη λάμψη, αναδεικνύοντας τις αποχρώσεις του μπλε και του γκρι. Λεκέδες νερού αντανακλούν τα φώτα της οροφής, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους. Η προοπτική δημιουργεί ένα εφέ τούνελ, τραβώντας το βλέμμα μέσα από τα επαναλαμβανόμενα πλαίσια των θυρών προς την απόσταση. Το περιβάλλον υποδηλώνει παρακμή και αμέλεια, χαρακτηριστικό των κτιρίων που έχουν εγκαταλειφθεί για πολύ καιρό, πιθανώς ενός βιομηχανικού ή θεσμικού χώρου.