Ένα απλωτό δέντρο στέκεται σε σιλουέτα ενάντια σε έναν ζωντανό ουρανό την ανατολή του ηλίου. Το περίπλοκο δίκτυο των κλαδιών δημιουργεί μια εντυπωσιακή αντίθεση με το φωτεινό φόντο, που μεταβαίνει από βαθύ μοβ στην κορυφή σε φλογερό πορτοκαλί κοντά στον ορίζοντα. Τα αστέρια είναι αμυδρά ορατά στο πάνω δεξί τμήμα του ουρανού, προσθέτοντας στην ήρεμη ατμόσφαιρα της σκηνής. Το έδαφος είναι στη σκιά, τονίζοντας το δραματικό παιχνίδι φωτός και σκιάς.