Οι σιλουέτες των γυμνών κλαδιών των δέντρων εκτείνονται σε έναν ζωντανό ουρανό ηλιοβασιλέματος. Η απόχρωση μεταβαίνει από βαθύ μοβ σε πορτοκαλί κοντά στον ορίζοντα, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή αντίθεση. Η σκηνή προκαλεί μια ειρηνική, γαλήνια στιγμή λυκόφωτος. Ο ορίζοντας φαίνεται να είναι μια επίπεδη, μακρινή γραμμή, που ίσως υποδηλώνει την παρουσία ενός υδάτινου σώματος ή ενός ανοιχτού τοπίου.