Μια στροβιλιζόμενη δίνη από φθινοπώπιννα φύλλα, κυρίως σε αποχρώσεις του. πορτοκαλί, κόκκινου, κίτρινου και καφέ, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ενός ανεμοστρόβιλου. Η σκηνή διαδραματίζεται σε εξωτερικό χώρο, με φόντο έναν συννεφιασμένο ουρανό, με γυμνά δέντρα στο βάθος, υποδηλώνοντας το τέλος του φθινοπώρου. Η δυναμική κίνηση των φύλλων δίνει στην σκηνή μια ζωντανή εμφάνιση, τονίζοντας το χαοτικό αλλά φυσικό μεγαλείο.