Σφαιρικοί αστεροειδείς με ραγισμένες επιφάνειες σπειροειδούν αέναα ενάντια σε ένα κοσμικό φόντο, με ένα αστέριχο ουρανό και μια υπόνοια της λάμψης ενός γαλαξία. Η διάταξη δημιουργεί ένα εφέ σήραγγας που οδηγεί σε ένα φωτεινό σημείο φυγής. Η σκηνή παρουσιάζει μια σουρεαλιστική, άπειρη προοπτική τυπική της επιστημονικής φαντασίας, τονίζοντας τη τεράστια έκταση του διαστήματος και την ατέρμονη.