Κυματιστοί πράσινοι λόφοι απλώνονται στο τοπίο κάτω από έναν μερικώς συννεφιασμένο γαλάζιο ουρανό, απεικονίζοντας ίσως τους βοσκότοπους που είναι τυπικοί περιοχών όπως οι μογγολικές στέπες. Το έδαφος είναι ομαλά κυματιστό με λίγα δέντρα, δημιουργώντας μια αίσθηση εκτεταμένης ανοιχτότητας. Οι σκιές από τους λόφους και τα σύννεφα προσθέτουν υφή και βάθος, τονίζοντας τα περιγράμματα της γης. Η σκηνή αποτυπώνει την ηρεμία και τη μεγαλοπρέπεια που χαρακτηρίζουν τα ανέγγιχτα φυσικά τοπία.