Μια μοναδική ξύλινη καρέκλα με χαμηλή πλάτη και μαύρο μαξιλάρι καθίσματος είναι τοποθετημένη στο κέντρο ενός μεγάλου, άδειου δωματίου. Το πάτωμα και οι τοίχοι είναι λείοι και σε ουδέτερα χρώματα, αντανακλώντας απαλό, εστιασμένο φωτισμό που αναδεικνύει την καρέκλα ενώ ρίχνει διακριτικές σκιές. Το ευρύχωρο, μινιμαλιστικό περιβάλλον ενισχύει την απλότητα και την κομψότητα του σχεδιασμού της καρέκλας.