Η σιλουέτα ενός μοναχικού δέντρου στέκεται σε έναν σκοτεινό νυχτερινό ουρανό γεμάτο στροβιλιζόμενες αστρικές ραβδώσεις. Οι αστρικές ραβδώσεις σχηματίζουν συγκεντρικούς κύκλους, υποδεικνύοντας μακροχρόνια έκθεση που καταγράφει την περιστροφή της Γης. Η σύνθεση τονίζει την αντίθεση μεταξύ του στατικού, σκοτεινού δέντρου και της δυναμικής κίνησης των άστρων από πάνω. Η σκηνή μεταφέρει μια ήρεμη αλλά εμπνευσμένη θέα του σύμπαντος.