Μια μινιμαλιστική κορνίζα με ένα λεπτό μαύρο περίγραμμα κρέμεται σε έναν μπεζ τοίχο. Η κορνίζα περιέχει έναν απλό λευκό καμβά, χωρίς ορατά έργα τέχνης ή επιγραφές. Η σύνθεση είναι κεντραρισμένη, τονίζοντας την απλότητα και τις καθαρές γραμμές της κορνίζας έναντι του ουδέτερου φόντου. Η υφή του τοίχου είναι λεία, προσθέτοντας μια λεπτή βάθος στη σκηνή. Αυτή η ρύθμιση χρησιμοποιείται συχνά για την προβολή ή τον προγραμματισμό μελλοντικών εκθέσεων τέχνης.