Η ραγισμένη, ξεραμένη γη εκτείνεται μέχρι τον ορίζοντα κάτω από έναν ηλιοβασιλέμενο ουρανό. Οι βαθιές, ακανόνιστες ρωγμές στο έδαφος δημιουργούν ένα μοτίβο σαν μωσαϊκό. Ο ήλιος είναι χαμηλά, ρίχνοντας μια πορτοκαλί λάμψη στο τοπίο. Στο βάθος, διακρίνονται αμυδρά λόφοι, ενισχύοντας την αίσθηση της απεραντοσύνης και της ερημιάς. Η σκηνή θυμίζει τις επιπτώσεις της ξηρασίας και της ακραίας ζέστης στις ξηρές περιοχές.