Η ραγισμένη, ξεραμένη γη σχηματίζει ένα μοτίβο από ακανόνιστα πολύγωνα. Η επιφάνεια του ξηρού εδάφους χαρακτηρίζεται από βαθιές ρωγμές, με ένα ομοιογενές, σκονισμένο γκριζοκαφέ χρώμα. Η υφή είναι τραχιά, με τις διακριτές ρωγμές να υποδηλώνουν παρατεταμένη απουσία υγρασίας, χαρακτηριστική των ερημικών ή περιοχών που πλήττονται από την ξηρασία. Το τοπίο στερείται βλάστησης ή άλλων στοιχείων, τονίζοντας τις επιπτώσεις της ακραίας ξηρασίας και του περιβαλλοντικού στρες.