Η ραγισμένη, ξηρή γη χρησιμεύει ως καμβάς για συμμετρικά, πολύχρωμα μοτίβα μαντάλα. Τα περίπλοκα σχέδια διαθέτουν συγκεντρικούς κύκλους και γεωμετρικά σχήματα σε ζωηρές αποχρώσεις του μπλε, του πορτοκαλί και του λευκού. Η έντονη αντίθεση μεταξύ του ζωντανού έργου τέχνης και της άγονης, ξηραμένης γης αναδεικνύει θέματα της ανθεκτικότητας της τέχνης σε αντίξοα περιβάλλοντα. Η ραγισμένη υφή του εδάφους συμβάλλει στην αισθητική, δημιουργώντας μια αλληλεπίδραση μεταξύ φυσικών και καλλιτεχνικών στοιχείων. Αυτά τα μοτίβα προκαλούν πολιτιστικό και καλλιτεχνικό νόημα και θυμίζουν οπτικά τις παραδοσιακές μαντάλα.