Μια αμυδρά φωτισμένη, πλημμυρισμένη αποθήκη γεμάτη με διάσπαρτα χαρτόκουτα που επιπλέουν σε θολό νερό. Ο χώρος υποστηρίζεται από κολώνες από μπετόν και στεφανώνεται από μια ταλαιπωρημένη οροφή, που δείχνει σημάδια φθοράς. Φωτιστικά φθορισμού κρέμονται από το ταβάνι, ρίχνοντας μια απαλή λάμψη σε όλο το εσωτερικό. Η σκηνή προκαλεί μια αίσθηση εγκατάλειψης, με τα κουτιά να είναι μερικώς βυθισμένα και να παρασύρονται άσκοπα. Οι αντανακλάσεις του νερού προσθέτουν μια δυναμική ποιότητα στο αλλιώς στατικό, βιομηχανικό περιβάλλον.