Μια μοναδική σταγόνα νερού δημιουργεί κυματισμούς στην επιφάνεια ξηραμένης, ραγισμένης γης. Το ξηρό έδαφος αποτελείται από πολυγωνικά, ανοιχτόχρωμα καφέ τμήματα, τυπικά μιας περιοχής που έχει πληγεί από την ξηρασία. Η σταγόνα είναι τέλεια αιχμαλωτισμένη στον αέρα πάνω από τον κυματισμό, τονίζοντας την αντίθεση μεταξύ της ρευστότητας του νερού και της ξηρής, άκαμπτης υφής του εδάφους. Η σκηνή συμβολίζει τη διασταύρωση της έλλειψης νερού και της ελπίδας.