Ένα κυρτό κομμάτι λευκού ξύλου που έχει παρασυρθεί από τη θάλασσα είναι μερικώς θαμμένο στην αμμώδη επιφάνεια με ριπές. Η άμμος παρουσιάζει ομοιόμορφες, παράλληλες γραμμές, υποδεικνύοντας ένα περιβάλλον με αέρα. Η επιφάνεια του ξύλου είναι λεία, με ορατά νερά και υφή, σε αντίθεση με την ψιλή άμμο. Η σκιά που ρίχνει το ξύλο υποδηλώνει μια χαμηλή γωνία ηλιακού φωτός, πιθανώς το πρωί ή το βράδυ. Η σκηνή μεταφέρει ένα αραιό, γαλήνιο περιβάλλον, τυπικό των ερημικών ή παραλιακών περιβαλλόντων.