Ένα τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο ακουμπά σε μια σκούρα ξύλινη επιφάνεια, φωτισμένο δραματικά για να τονίσει την υφή και τις αντανακλάσεις του. Η μεταλλική επιφάνεια του αλουμινόχαρτου λυγίζει και στρεβλώνεται, δημιουργώντας αιχμηρές γωνίες και σκιές που προσθέτουν βάθος. Οι ζεστοί τόνοι του ξύλου έρχονται σε αντίθεση με τις ψυχρές, γυαλιστερές αποχρώσεις του αλουμινόχαρτου, αναδεικνύοντας την ακανόνιστη επιφάνειά του. Η σύνθεση τονίζει τη απτική φύση του αλουμινόχαρτου και την αλληλεπίδρασή του με το φως.