Ένα παρωχημένο πάπυρο χαρτιού βρίσκεται σε ξύλινη επιφάνεια. Η κύλιση αναιρείται με δύο κυρτά άκρα που εμφανίζουν μια κενή ελαφρώς υφασμένη εμφάνιση. Το χαρτί έχει ανοιχτό μπεζ χρώμα με διακριτικά σκοτεινότερα σημεία που του δίνουν ένα γηρασμένο εφέ. Το ξύλινο φόντο έχει χονδρόκοκκη υφή και έντονους καστανούς τόνους που συμπληρώνουν την απαρχαιωμένη όψη της περγαμηνής. Οι άκρες των κύστεων είναι ακανόνιστες, προσθέτοντας στην ιστορική ή αρχαία χειροτεχνία του.